http://patzh.spaces.live.com/?_c11_BlogPart_BlogPart=blogview&_c=BlogPart&partqs=catMy%2bArticlesen-USWed, 20 Aug 2008 02:26:41 GMTWed, 20 Aug 2008 02:26:41 GMTMicrosoft Spaces v1.1http://www.rssboard.org/rss-specification60http://patzh.spaces.live.com/blog/feed.rssblogcategory7019164137933745565patzhhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1854.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><font color="#ff0000">***คำเตือน***</font></div> <div><font color="#ff0000">เนื้อหา ถ้อยคำรุนแรง ไม่เหมาะแก่ผู้ที่มีอคติ และร้อนตัว</font></div> <div><font color="#ff0000"> </font></div> <div><font color="#ff0000">ขอบคุณอีกครั้ง</font></div> <div><font color="#ff0000"> </font></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> <hr> </div> <div> </div> <div> </div> <div><br><strong><font size=2>องก์ 1 : เรื่องราวความสัมพันธ์ของปากกากับกระดาษ ( The Pen for created in right place )</font></strong></div> <div><em><font size=2>pen (เพน) n. ปากกา<br>paper (เพ'เพอะ) n. กระดาษ</font></em></div> <div><br>ผมไม่แน่ใจว่าปากกาเกิดขึ้นเมื่อไหร่บนโลกใบนี้ ผมรู้แค่เพียงปากกาสามารถสร้างสรรค์สิ่งต่างๆได้อย่างมากมาย เป็นเครื่องมือที่ใช้ช่วยเหลือในการสื่อสาร<br>เพื่อให้การสื่อสารเกิดประสิทธิภาพได้ดียิ่งขึ้น เพื่อให้เกิดการเข้าใจในสิ่งที่ต้องการจะบอกเล่าอย่างมากมาย ใช้เขียนเพื่อจดจำเรื่องราวดีๆ ใช้เน้นย้ำ<br>ลำดับความคิดความสำคัญ และอื่นๆอีกมากมาย</div> <div> </div> <div>แต่มันจะใช้งานได้เมื่อไหร่ละ?</div> <div> </div> <div>เพราะฉะนั้นปากกาก็เลยต้องเกิดมาคู่กับกระดาษ</div> <div> </div> <div>กระดาาโดยสายตาของผู้มองมักจะเป็นสีขาวหรือสีสดใสเพื่อที่จะเอาไว้รองรับน้ำหมึกของปากกา เพื่อที่จะบันทึกเก็บรวบรวมเรื่องราวต่างๆ<br>ถ่ายทอดจินตนาการออกมาเป็นรูปภาพ กระดาษโดยทั่วๆไปแล้วนั้น มันจะมีใว้สำหรับพิมพ์ เขียน หรือบรรจุสิ่งของต่างๆ แล้วแต่ว่าอัตถประโยชน์ของมัน<br>ว่าเหมาะสมที่จะใช้ในงานลักษณะไหนเช่นกัน กระดาษไม่ใช่ว่าจะสามารถเก็บบันทึกเรื่องราวหรือสิ่งดีๆได้เสมอไป มันขึ้นอยู่กับความเหมาะสมของกระดาษกับปากกา</div> <div>ว่าจะเข้าคู่กันได้หรือไม่ ต่อให้ปากกานั้นดีแค่ไหน </div> <div> </div> <div>แต่กระดาษไม่มีศักยภาพในการบันทึกด้วยปากกาเหล่านั้น กระดาษแผ่นนั้นก็ไม่ต่างกับขยะไร้ค่าที่คละคลุ้งอยู่ทั่วไป หรือต่อให้กระดาษดีเพียงไหน ถ้าปากาไม่มีความสามารถที่จะขีดเขียนน้ำหมึกออกมาได้ </div> <div>กระดาษก็ยังคงเป็นกระดาษแผ่นที่เฝ้ารอคุณค่าในตัวมันต่อไป</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><br><strong><font size=2>องก์ 2 : เรื่องราวความสัมพันธ์ของการเลี้ยงดู องคชาต และสันดาน (Root of penis in subcouscious)</font></strong></div> <div><em><font size=2>Penis (พี'นิส) n.องคชาต<br>subcouscious (ซับคอน'ซัส) adj. จิตใต้สำนึก</font></em></div> <div> </div> <div>ตามทฤษฎีจิต-เพศของซิกมันด์ ฟรอยด์ (Sigmund Freud) นักจิตวิทยาชาวยิว เชื่อว่ามนุษย์มีแรงขับทางเพศหรือเรียกกันง่ายๆว่าตัณหา <br>ที่มันจะกระจายไปตามส่วนต่างๆของร่างการในช่วงอายุที่แตกต่างกัน ซึ่งสิ่งเหล่านั้น ถ้าหากว่าไปเกิดแล้ว <br>มีการติดตรึง ก็จะมีผลต่อพฤติกรรมที่ถูกแสดงออกในปัจจุบัน และผลที่ทำให้เกิดพฤติกรรมเหล่านั้นมันจะเกิดจากการไม่ได้รับความสุข <br>ความอบอุ่น อย่างเพียงพอในวันเด็ก จึงทำให้เกิดปมต่างๆที่ติดตัวมาในปัจุบัน ซึ่งสิ่งเหล่านั้นจะถูกพัฒนาและเข้าไปสู่จุด</div> <div>ที่ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงได้หรือที่เราเรียนกันอย่างกว้างขวางว่า&quot;สันดาน&quot;</div> <div> </div> <div>เรื่องราวต่างๆถูกเชื่อมโยงอย่างคาดไม่ถึงระหว่างทฤษฎีจิต-เพศของซิกมันด์ ฟรอยด์ และ ภาพลักษณ์ที่ถูกซ่อนเร้น ที่คนเหล่านั้นพยายามปกปิด<br>เพื่อที่รักษาภาพลักษณ์ของตนเองเอาไว้ (Ego-Defensive) แต่ในบางครั้งก็อาจจะเปิดเผยตนเองออกอย่างไม่ทันตั้งใจ<br>จนทำให้คนอื่นสังเกตุเห็นสิ่งที่ถูกกลบเกลื่อนเหล่านั้น (Blind Self)</div> <div> </div> <div>พฤติกรรมที่มีผลมาจากการติดตรึงที่คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยที่จะยอมรับซักเท่าไหร่ก็พวกก้าวร้าว บ้าอำนาจ ชอบพูดจาเยอะเย้ยถากถาง ติดเหล้า บุหรี่<br>พวกนี้สมัยก่อนได้รับการดูแลโดยที่ถูกละเลยการใช้ปาก เออ... ละเลยการใช้ปากในการหาความสุข เช่นกิน ดูด แทะ  </div> <div>ก็เลยมีพฤติกรรมเช่นนี้แอบแฝงและติดตรึง จนจัดหมวดหมู่เข้าไปอยุ่ในขั้นที่ถูกเรียกว่าสันดาน</div> <div> </div> <div>แล้วเกี่ยวยังไงกับองคชาต?</div> <div> </div> <div>ใช่ครับ ต่อไปนี้คือคำตอบ จากทฤษฎีทางด้านจิต-เพศของฟรอยด์ ได้กล่าวให้เห็นถึงขึ้นที่อวัยวะเพศนั้นไม่ได้รับการดูแลเท่าที่ควร ไม่ค่อยได้สัมผัส<br>หรือมีความสุขกับอวัยวะเพศของตนเอาเสียเท่าไหร่ ถ้าหากว่าเป็นผู้ชายนั้นทำให้เกิดปมที่เรียกว่า &quot;ปมออดิปุส&quot; นอกจากนั้น </div> <div>ยังกลัวที่จะถูกอวัยวะเพศอีกตะหาก ซึ่งพวกนี้ถ้าหากว่ามันติดตรึงมาก็จะกลายเป็นพวกชอบอวดอวัยวะเพศของตนเอง ดังเช่นว่า <font color="#ff0000">***</font>มีเจี้ยว เป็นต้น<br>นี่คงเป็นปัญหาจากการเลี้ยงดูจนทำให้เกิดพฤติกรรมติดตรึงจนกลายเป็นสันดาน และคงยากที่เป็นสันดานแล้วมันจะจางหายไป<br>นอกเสียจากที่คุณจะซ่อนมันเอาไว้ให้ลึกที่สุด พยายามเข้านะ</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><br><strong><font size=2>องก์ 3 : อัศจรรย์ จักรวาล (Amezing Universe)</font></strong></div> <div><br>ความอัศจรรย์ของจักรวาลมีอยู่มากมาย แล้วที่อัศจรรย์ที่สุดก็ไม่ใช่อื่นไกล คือพวกเราเหล่ามนุษย์ปุตุชน</div> <div>กลไลมหัศจรรย์ของธรรมชาติได้สร้างสรรค์กระบวนการเรียนรู้ ปองกัน ควบคุม ชีวิตให้อยู่ในระบบที่ควรจะเป็น เพียงแค่เราเข้ามาใช้มันก็จะเกิดความสมบูรณ์ในตัวของมันเอง </div> <div>แล้วพวกเราทั้งหลายก็ภูมิใจในร่างกายที่เรามาสิงสถิตย์อยู่ นั่นคือจุดเริ่มต้นของความอัศจรรย์ใหม่ๆที่จักรวลาสร้างขึ้นให้กันมนุษย์อีกครั้ง</div> <div> </div> <div>ความภาคภูมิใจในตนเองนี่แหละครับคือจุดเริ่มต้นของสิ่งอัศจรรย์สิ่งใหม่ในจักรวาล ที่พยายามจะกระทำสวนทางของกายวิภาค และสติปัญญา<br>ที่พยายามจะสร้างมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ ที่ไม่มีอคติ มีการยอมรับความคิดเห็นซึ่งกันและกัน มองเห็นสิ่งถูกตองเป็นเรื่องที่น่ายินดีและกระทำ และสิ่งที่ผิด<br>คือสิ่งที่ต้องแก้ไข และปรับปรุง ถ้าเป็นอย่างที่พูดไว้ก็คงจะเป็นสังคมในอุดมคติของโลก แต่กลับกลายเป็นว่ามนุษย์ทั้งหลายนั้นกลับอยู่ในโลกภายใต้ภาวะของ<br>ความภาคภูมิใจในตนเอง จนลืมสิ่งที่ถูกต้อง ที่ควร ที่พึงกระทำไปเสียหมด เหลือเพียงแค่ตนเองเป็นจุดศูนย์กลางที่สุดแสนจะอัศจรรย์</div> <div> </div> <div>แต่เป็นเรื่องที่น่าประหลาดและน่าสนใจอีกอย่างนึงก็คือเรื่องของการภาคภูมิใจในตนเองนั้น ส่วนใหญ่นั้นจะเกิดกับผู้ที่จัดได้ว่าควรจะมีวุฒิภาวะเพียงพอแล้ว<br>ที่แสดงพฤติกรรมยึดตนเองเป็นหลัก และไม่สามารถมองความคิดต่างๆในมุมมองของผู้อื่นได้ ซึ่งแท้ที่จริงพฤติกรรมเหล่านี้จัดว่าเป็นพฤติกรรมของเด็กอายุ 2-7 ขวบเท่านั้น <br>ซึ่งพฤติกรรม เหล่านี้ไม่ควรจะมาเกิดกับบุคคลที่อายุเกินวัย 15 ปีแล้ว เพราะคนที่อายุ 15 ปีควรจะมีการพัฒนาทางด้านจริยธรรมอย่างเพียงพอ และควรจะมีวิจารณญาณของตนเอง<br>แยกแยะได้ว่าอะไรคือความถูกต้อง ความยุติธรรม</div> <div> </div> <div>แต่เรื่องราวทางด้านจริยธรรมนั้นก็ขึ้นอยู่กับการสั่งสอนของสถาบันต่างๆที่ขัดเกลากันมา ก็ไม่สามารถที่จะโทษบุคคลนั้นเพียงฝ่ายเดียวได้<br>เรื่องอัศจรรย์เหล่านี้ เกิดได้ในทุกจักรวาลที่มีมนุษย์อาศัยเสียจริง</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><strong><font size=2>องก์ 4 สรุป : สุดท้ายก็คือนิพพาน (Final : The End for Nirvana)</font></strong></div> <div><br>เรื่องราวที่ไม่สามารถที่จะปล่อยวางได้บนโลกใบนี้ รวมไปถึงพฤติกรรมเหล่านั้น ซึ่งอาจจะเกิดขึ้นจากการเรียนรู้ ขัดเกลา<br>แต่ท้ายที่สุดผลก็มาตกอยู่ที่ผู้แสดงออก ที่จะเปิดเผยตนเองให้คนอื่นรับรู้ได้อย่างไร โดยวิธีการแต่ละคนไม่เหมือนกัน  และผลที่จะได้รับไม่เหมือนกัน<br>ทุกอย่างสามารถเปลี่ยนแปลงกันได้ แต่คงต้องใช้เวลามาเสียจนชั่วชีวิตหนึ่งคงไม่เพียงพอ</div> <div> </div> <div>จงไปตายซะ<br>และอย่าไปเดือดร้อนนรกหรือสวรรค์ <br>ทางที่สมควร<br>ไม่ต้องกลับมาเกิดใหม่ น่าจะเป็นเรื่องราวและทางออกที่ดีที่สุด </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> <hr> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ป.ล.</div> <div>- DVD Invisible Waves ไฟแม่งไหม้ หมอกลงตลอดเวลา หมอกของศีลธรรมจัญไร นะครับ</div> <div>- สอบเหลือตัวสุดท้ายตัวเดียว</div> <div>- บทความที่เจ็บแสบที่สุดนับตั้งแต่เคยเขียนมา แต่ใครจะเข้าใจความหมายมั้ย</div> <div>- ถึงน้องกิ๊ฟ สีเขียว - ไปอเมริกา เก็บเกี่ยวประสบการณ์มาเยอะๆนะน้อง เพราะประสบการณ์ที่นี่ไม่ค่อยมีให้หา</div> <div>- ถึงแพรว มึงอย่าไปคิดอะไรมาก ทำตอนนี้ให้เต็มความสามารถดีกว่า สู้เว่ย!!</div> <div>- วันที่ 8 สิงหาคม วงดนตรีภูมิจิต มีเล่นสดที่ U-Center 5 โมงเย็นอย่าพลาด</div> <div>- 19 สิงหาคม นี้โคตรอินดี้ 4 พบกับวงดนตรีภูมิจิตและวงอื่นๆอีกมากมาย</div> <div>- 3 สิงหาคม วันเกิดออย รัฐศาสตร์ จุฬาฯ 20 แล้วนะจ๊ะ อิอิ^^</div> <div>- อยากดู Season Change ใจจะขาด </div> <div>- ได้ข่าวว่า&quot;โกยเถอะโยม&quot;จะโดนแบบ มึงจะบ้าไปแล้วเหรอวะ</div> <div>- อะไรที่เค้าว่ากูเป็น...กูไม่ได้เป็นซักอย่างเลย</div> <div>- <font color="#ff99cc"><strong>คิดถึง</strong></font>สิ่งที่เคยบอกไว้</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><br> </div> <div> </div> <div> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+tales+%3e%3e+Assajan+Universe&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1854.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1854.entryWed, 02 Aug 2006 13:59:49 GMT12blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1854/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1854.entry#comment2006-08-02T15:04:53Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1728.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>1</div> <div> </div> <div> </div> <div>สมัยก่อนที่ตอนที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยศิลปากร</div> <div>ทุกวันจันทร์นั้นจะมีหนังจากทั่วทุกมุมโลกฉายที่ห้องสมุด</div> <div>ในนามของโครงการ philo_sofilm </div> <div>นี่แหละคือมหาวิทยาลัยที่ขึ้นชื่อของศิลปะโดยแท้...</div> <div> </div> <div>งานประกวดดนตรี SMA ที่เค้าว่ากันว่าเป็นงานประกวดวงดนตรีที่ แปลก แหวก แล้วก็เพี้ยนที่สุด</div> <div>ก็เกิดขึ้นจากรากฐานของการที่จะแสดงออกถึงความเป็นตัวตนผ่านทางศิลปะแขนงต่างๆ</div> <div> </div> <div>ที่อย่างน้อยที่สุดแล้ว</div> <div>มันก็เป็นผลดีทั้งกับผู้ที่ได้ทำ และ ผู้ที่รับชม</div> <div> </div> <div> </div> <div>ที่จะได้เปิดรับสิ่งที่เป็นตัวตนที่แท้จริงที่เค้าเหล่านั้นได้แสดงออกมา</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>2</div> <div> </div> <div> </div> <div>จากอภิชาติพงษ์ ถึง เป็นเอก</div> <div>จากวินทร์ ถึง ปราบดา</div> <div>จาก Crub ถึง Goose</div> <div> </div> <div> </div> <div>การถ่ายทอดความรู้สึกของตนผ่านทางศิลปะแขนงใดแขนงหนึ่งนั้น </div> <div>มันไม่ใช่เรื่องยากที่เราจะลองทำมันเลย</div> <div>เพียงแต่ว่ามันเป็นความรู้สึกที่ต่างกันออกไป </div> <div> </div> <div>การรับฟังความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดออกมานั้น ระดับความเป็นอัตตาก็จะแตกต่างกันออกไป</div> <div>ขึ้นอยู่กับความเป็นอัตตาของผู้ถ่ายทอดนั้นมีมากมายเท่าไร</div> <div> </div> <div>แต่ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งที่ต้องการที่จะบอกออกไปทั้งหมดทั่งหลายเหล่านั้นจะมีใครซักกี่คน</div> <div>ที่ได้รับรู้และซึมซับสิ่งที่ผู้คนทั้งหลายเหล่านั้นต้องการจะบอกกับเราบ้าง</div> <div> </div> <div> </div> <div>การที่ไม่พูดไม่ใช่ว่าจะไม่มีความรู้สึกใดๆ </div> <div>แต่การที่ไม่พูดอาจจะเป็นการหลีกเลี่ยงที่จะตอบในสิ่งที่เป็นเรื่องราวของความรู้สึก</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>3</div> <div> </div> <div> </div> <div>บทความต่างๆ </div> <div>เรื่องรักทั้งหลาย </div> <div>บทเพลงที่ได้ยิน </div> <div>รวมไปถึงภาพยนตร์ที่ได้รับชม</div> <div> </div> <div>มักเกิดขึ้นกับสิ่งใกล้ตัว ประสบการณ์ ความรู้สึก และความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในแต่ละวัน</div> <div>มันจึกไม่ใช่เรื่องราวที่แปลกประหลาดอะไรที่เราจะฟังเพลงบางเพลงแล้วร้องไห้ออกมา</div> <div>ไม่แปลกอะไรที่หนังสือบางเล่มทำให้เราคล้อยตามไปกับสิ่งที่เค้าจินตนาการไปได้</div> <div> </div> <div>เรื่องราวที่เกิดขึ้นมาในชีวิตจริงก็เช่นกัน</div> <div>สุข</div> <div>ทุกข์</div> <div>เศร้า</div> <div>หัวเราะ</div> <div>ยิ้มแย้ม</div> <div>มีความสุข</div> <div> </div> <div>ในสิ่งที่เรานั้นมิอาจจะสัมผัส แต่อาศัยการจดจำเพื่อที่จะรับรู้ในสิ่งเหล่านั้น</div> <div>ความเป็นจริงนั้น เราอาจจะร้องไห้อยู่ภายใต้สีหน้าถ้าทางที่ยิ้มแย้ม</div> <div>โดยที่เราไม่อาจจะบอกความรู้สึกอะไรออกไปได้ </div> <div> </div> <div>มันคือความขัดแย้งในความรู้สึกและการแสดงออก</div> <div>ที่ยากที่ใครจะมารับรู้ในสิ่งเหล่านี้ได้ นอกเสียจากตนเอง...</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>4</div> <div> </div> <div> </div> <div>ศิลปะมักจะสอดคล้องกับช่วงเวลา...</div> <div>หรือพูดอีกนัยหนึ่งก็คือ ความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดแสดงออกมานั้น</div> <div>มันอาจจะไม่ถึงเวลาที่จะมีใครนั้นมาเข้าใจในสิ่งที่ถูกบอกกล่าวออกไป</div> <div>ต้องเก็บรักษาจนถึงเวลาหนึ่ง ถึงจะมีความสำคัญและเข้าใจในสิ่งที่ถูกแสดงออกมา</div> <div> </div> <div>มีหลายครั้งหลายคราวที่ศิลปะมักจะถูกกล่าวถึงหลังจากที่ผู้สร้างสรรค์ผลงานเหล่านั้นได้สิ้นชีวิตลง</div> <div>แต่จะมีซักกี่คนที่ได้ถูกยกย่องและมองเห็นคุณค่าขณะที่ยังมีชีวิตอยู่</div> <div> </div> <div>เสมือนดังความรักในบทกวีที่ถูกขีดเขียนขึ้นมานับศตวรรษ ที่เรานั้นยังคงชื่นชมและหลงรัก</div> <div>ในบทกวีเหล่านั้นตราบจนถึงทุกวันนี้</div> <div> </div> <div>คุณค่าที่พวกเราหลงลืมกันไปทั้งๆที่มันอยู่ใกล้ตัวเรามานานแสนนาน</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>5</div> <div> </div> <div> </div> <div>ศิลปะ...เป็นเรื่องราวที่สวยงาม</div> <div>เพียงแต่ถ้าหากว่าเรามิอาจจะรับรู้สึงที่ศิลปินต้องการจะนำเสนอ</div> <div>คุณค่าเหล่านั้มันจะเลือนหายไปตามกาลเวลา</div> <div> </div> <div>ถึงแม้ว่ามันจะอยู่เคียงข้างคุณก็ตาม</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>  <hr> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ป.ล.</div> <div>- แด่ พัชร เอี่ยมตระกูล</div> <div>- แด่ สรรพสิ่งที่ได้เสพ ชื่นชม ใกล้ชิด ในทุกวันนั้น</div> <div>- what people say am i, That's what am not.</div> <div>- arts is beautiful more than love (if your can't tell her.)</div> <div>- อัตตวินิบากกรรม ไม่ใช่จุดสิ้นสุดของชีวิต มันเป็นแค่การเริ่มต้นของชีวิตทั้งหมด</div> <div>- QuestionMark จ๋า รอก่อนนะ เดี๋ยวจะส่งบทความไปให้นะ </div> <div>- สมัคร BUMP ไปแล้ว ทำ โปรดักชั้น หวังว่าคงจะได้มีอะไรทำจนไม่มีเวลาว่าง</div> <div>- การที่ไม่แสดงออก ไม่ใช่ว่าไม่คิดอะไร</div> <div>- วันที่ 1 กรกฎาคมนี้ Fete de la musique ที่สวนสันติชัยปราการ</div> <div>- และวันที่ 1 กรกฎาคมนี้ Audition งานโคตรอินดี้ครั้งที่ 4 อยากไปดูนะ แต่ก็อยากเล่นมากกว่า ครั้งที่ 5 เจอกัน</div> <div>- The Milligram Percents &quot;Hold up&quot;  </div> <div>- ME3 คิดถึงพวกมึง(บางคน)วะ ว่างๆไปเล่นวินนิ่งกัน</div> <div> <div>- อะไรที่เค้าว่ากูเป็น กูไม่ได้เป็นซักอย่างเลย</div> <div> <div>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้</div></div></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+lifes+%3e%3e+arts+is+Beautiful+more+than+Love&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1728.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1728.entryWed, 28 Jun 2006 10:42:25 GMT9blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1728/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1728.entry#comment2006-06-28T10:45:59Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1625.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><strong><em>Message Inbox ::</em></strong></div> <div><em></em> </div> <div><em>thanks 4 everything na</em></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ข้อความสุดท้ายที่ถูกส่งเข้ามาในโทรศัพท์มือถือของผม</div> <div>ทุกอย่างช่างดูเรียบง่ายเสียเหลือเกิน กับสิ่งที่ผมเข้าใจในความหมายของข้อความนั้น</div> <div>มันจะเป็นอย่างไรได้อีก เมื่อทุกอย่างไม่มีวันเหมือนเดิม เหมือนเมื่อวันเก่า</div> <div> </div> <div>ถ้าหากทุกอย่างพร้อมจะจบลงอย่างสวยงาม ผมก็คงจะเป้นฝ่ายที่ต้องทนเก็บความรู้สึก</div> <div>แล้วยิ้มออกมาให้เธออย่างเต็มใจ...เหมือนทุกๆครั้ง</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> <hr> </div> <div> </div> <div><em><strong>Send Message ::</strong></em></div> <div><em> </em></div> <div><em>thanks 4 everything na</em></div> <div><em></em> </div> <div><em></em> </div> <div><em></em> </div> <div>นี่อยากจะเป็นข้อความสุดท้ายที่ฉันจะส่งให้กับเธอ เมื่อถึงเวลานี้ เราสองคนคงจะเข้าใจแล้วว่า </div> <div>สิ่งที่ตัวเองต้องการนั้นคืออะไร หรือบางทีอาจจะเป็นแค่ฉันคนเดียว ที่ไม่เคยเข้าใจอะไรเลย</div> <div>ว่าตังเองต้องการอะไร ฉันอาจจะทำเพื่อให้ตัวเอง ไม่ต้องมาคิดอะไรมากมายแบบนี้ อาจจะเป็นการหนีปัญหา</div> <div>ที่เกิดขึ้นทุกอย่าง โดยที่ไม่อยากรับรู้รับฟังอะไรทั้งนั้น</div> <div> </div> <div>ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีนัก ไม่ใช่คนที่เธอจะอยู่ด้วยแล้วมีความสุข</div> <div>มีคนอื่นอีกมากมายให้เธอเข้าไปหา...และก็มีคนดีๆ ที่ไม่ใช่ฉันรอเธออยู่</div> <div> </div> <div>ขอบคุณทุกอย่างที่เคยมีให้กันนะ...</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>  <hr> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>บางที...โปรโมชั้นมือถือที่มันราคาถูกแสนถูกทุกวัน</div> <div>อาจจะไม่จำเป็นเลยถ้าหากการสนทนานั้นไมสามารถทำให้คน 2 คนนั้นใกล้ชิดกันได้</div> <div> </div> <div>บางทีแค่ข้อความสั้นๆ</div> <div>ก็ทำให้ทุกอย่างลบลงได้...อย่างเจ็บปวดน้อยที่สุด</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ป.ล.</div> <div>- มีอีกเรื่องที่อยากเขียนชื่อ Project ว่า &quot;First Impression in third places&quot;<br>- ความรู้สึกดีๆ เกิดขึ้นได้ง่ายๆแค่เราเอ่ยคำว่า &quot;สวัสดี&quot;<br>- ไม่มีอะไรที่สายเกินไป ถ้าหากว่าได้ลองทำ<br>- ยังรัก ศิลปากร แล้วก็เพื่อนๆเครื่องกล (บางคน)เสมอ<br>- ไว้อาลัยกับปีแรกของระบบการรับบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่เรียกว่า &quot;Admission&quot;<br>- สิ่งที่ยากที่สุดคือ การพยายามจะไม่ลืม ว่าเราต้องการจะเป็นอะไร<br>- อะไรที่เค้าว่ากูเป็น กูไม่ได้เป็นซักอย่างเลย</div> <div>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+Tales+%3e%3e+Message&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1625.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1625.entryWed, 07 Jun 2006 12:06:59 GMT14blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1625/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1625.entry#comment2006-06-07T12:06:59Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1616.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>เมื่อปี พ.ศ. 2546</div> <div>มีหนังเรื่องหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากเรื่องจริงของนักมวยชายคนหนึ่งที่ต้องการจะเป็นผู้หญิง</div> <div> </div> <div>คำเปรยง่ายๆ<br>&quot;สู้เยี่ยงชายเพื่อเรือนกายหญิง&quot;</div> <div> </div> <div>Beautiful Boxer</div> <div>เข้าฉายเมื่อวันที่ 28 พฤษจิกายน 2546 ผลงานของคุณเอกชัย เอื้อครองธรรม เจ้าของบริษัทภาพยนตร์&quot;ที่ฟ้า&quot;</div> <div> </div> <div>ภาพยนตร์ที่เล่าเรื่องราวระหว่างความเชื่อ ความพยายาม และความฝัน</div> <div>และที่สุด คือ ความเป็นจริง...</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>&quot;รู้มั้ยว่าน้ำไหลไปทางไหน?&quot;</div> <div>บทสนทนาของหลวงปู่ที่พูดกับน้องตุ้มเมื่อสมัยบวชเณรอยู่</div> <div>ที่มาพร้อมกับคำตอบ ที่ถูกบันทึกเป็นเรื่องราวของวงการมวยไทย หรืออาจจะเป็นประวัติศาสตร์เลยก็ว่าได้</div> <div> </div> <div>ทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นเล็กๆที่กลายเป้นประวัติศาสตร์เสมอ</div> <div>สิ่งที่ทำทุกอยาง เพื่อจุดมุ่งหมายอย่างเดียวในชีวิตของเธอ ทุกสิ่งที่ฝ่าฟัน</div> <div>ถึงแม้อาจจะหลุดหลงทางไปบ้างในบางครั้งบางคราว แต่เส้นทางของเธอนั้นได้ถูกไหลไปตามนั้น</div> <div>เหมือนดั่งคำตอบที่ได้...</div> <div>&quot;มันจะไหลไปตรงที่ที่มันต้องการไป&quot;</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>&quot;หลวงปู่ครับ...ถ้าผมทำความดีมากๆในชาตินี้ ชาติหน้าผมจะได้เป็นอย่างที่ผมหวังมั้ยครับ?&quot;</div> <div> </div> <div>บทสนธนาของหลวงปู่กับเณรตุ้มเป็นเสมือนเรื่องราวทั้งเรื่องจบลงแค่ตรงนั้น</div> <div>เรื่องราวที่เธอได้ทำถูกตอบมาด้วยคำพูโของหลวงตา และความพยายามของเธอ...</div> <div> </div> <div>&quot;ถ้าเค้าลิขิตมาแล้ว ...เณรอาจจะสมหวังในชาตินี้ก็ได้&quot;</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>จุดเริ่มต้นเล็กๆในการเข้ามาสู่สังเวียนมวย...เค้าไม่ได้เข้ามาเพราะว่าเงิน</div> <div>และเค้าไม่ได้อยู่ต่อเพราะความรุนแรงป่าเถื่อน</div> <div> </div> <div>แต่ความสวยงามของกระบวนท่าที่เป้นศิลปะของแม่ไม้มวยไทย นี่คือสิ่งที่ทำให้เค้าอยู่ในเส้นทางสายนี้</div> <div>รวมไปถึงความกตัญญูและไม่ลืมตัวเองของเธอ ที่พาเธอก้าวไปถึงจุดสูงสุด</div> <div> </div> <div>รวมไปถึง</div> <div>จุดที่แบ่งแยกกันระหว่างความเป็นจริงกับมายา ที่เราต้องรู้จักตนเอง....เพื่อที่จะใช้ชีวิตไปตามทางของเรา</div> <div> </div> <div> </div> <div>คำถามสุดท้ายของแจ็คในภาพยนตร์</div> <div>ได้ถามว่า</div> <div> </div> <div>&quot;อะไรยากที่สุด ระหว่างเป็นผู้หญิง กับ เป็นผู้ชาย&quot;</div> <div> </div> <div>คำตอบของเธอ</div> <div>อาจจะไม่ได้จบลงแค่ตรงนี้ อาจะจไม่ได้จบลงแค่เธอ</div> <div>แต่คำตอบของเธอน่าจะทำให้หลายๆคนได้มองเห้นตัวเอง และไม่ลืมว่าตัวเองนั้งต้องการจะเป็นอะไร</div> <div> </div> <div> </div> <div>&quot;การเป็นผู้ชายว่ายาก...การจะเป็นผู้หญิงยิ่งยากกว่า</div> <div><strong>สิ่งที่ยากที่สุดคือ การพยายามจะไม่ลืม ว่าเราต้องการจะเป็นอะไร</strong>&quot;</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> <hr> </div> <p>  <p>  <p>  <p>ป.ล. <p>- Beautiful Boxer เข้าฉายเมื่อวันที่ 28 พฤษจิกายน 2546<br>- ตอนนี้มี DVD วางขาย(นาน)แล้ว จากค่าย Mangpong<br>- โอกาสมาแล้ว ต้องทำให้ได้ดีที่สุด<br>- ยังรัก ศิลปากร แล้วก็เพื่อนๆเครื่องกล (บางคน)เสมอ<br>- ไว้อาลัยกับปีแรกของระบบการรับบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่เรียกว่า &quot;Admission&quot;<br>- สิ่งที่ยากที่สุดคือ การพยายามจะไม่ลืม ว่าเราต้องการจะเป็นอะไร<br>- อะไรที่เค้าว่ากูเป็น กูไม่ได้เป็นซักอย่างเลย<br>- ขอบคุณ THaifilmdb และ IMdb สำหรับข้อมูลภาพยนตร์ (ซึ่งมีน้อยนิดเหลือเกิน)<br>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้ <p>  <p>  <p>  <p>  <p>  <p>  <p>  <p>  <p> <img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+Tales+%3e%3e+Beautiful+Boxer&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1616.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1616.entryWed, 31 May 2006 12:07:24 GMT8blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1616/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1616.entry#comment2006-05-31T12:33:14Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1600.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>เมื่อปลายปี 2003<br>ได้มีจุลสารออกมาเล่มหนึ่งที่โรงเรียนของผม<br><br>จุลสารเล่มนั้นถูกตั้งชื่อว่า<br><strong>&quot;ลานหระวิหาร&quot;</strong></div> <div> </div> <div> </div> <div>จุลสารเล่มเล็กๆที่ถูกขับเคลื่อนด้วยคนเพียงแค่ 6-7 คน</div> <div>และอาจารย์ที่ปรึกษาอีก 2 ท่าน</div> <div> </div> <div>โดยได้แรงบัลดาลใจมาจากพิมพ์สวนฯ หนังสือพิมพ์ของโรงเรียนสวนกุหลาบ<br><br>ทีมหลักของจุลสารฉบับนี้ จะว่าไปก็เหมือนกับเป็นการอัพเดทข่าวสาร เรื่องราวต่างๆในโรงเรียน<br>ภายนอกโรงเรียน รวมไปถึงเทรนต่างๆ หนัง เพลง และเกร็ดความรู้เรื่องดนตรีจากวงดนตรี<br>สุดพ๊อพ ของโรงเรียน &quot;วงใบตอง&quot;</div> <div> </div> <div> </div> <div>วุฒิกร สุทธิอาภา หรือโบ๊ต เป็นบรรณาธิการของจุลสารที่นักเรียนทำด้วยตนเองเล่มแรกของโรงเรียน</div> <div>รวมไปถึงกองบรรณาธิการชื่อคุ้นหู พัชร เอี่ยมตระกูล (แพท) ,สุระเกียรติ รัตนอำนวยศิริ (เอ็ม) ,กวิน ศิโรรัตน์วานิช (ฟลุ๊ค) </div> <div>รัตน พุทธรักษา ,รัชพงษ์ ศรีมามาศ (ต้น) และ ปรเมษ ชลรัตนกุล ซึ่งหลายๆคนก็ถือได้ว่าเป้นที่รู้จักในโรงเรียนในขณะนั้นพอสมควรเลยทีเดียว</div> <div> </div> <div> </div> <div>จุลสารฉบับนี้ได้ออกมาให้นักเรียนโรงเรียนวัดราชบพิธชื่นชมในวันที่ 15 พฤษจิกายน 2003</div> <div>เป็นกระดาษ A4 ที่ถ่ายสำเนาออกมา มีทั้งหมด 12 หน้าและแจกฟรีให้กับนักเรียนโรงเรียนวัดราชบพิธ</div> <div> </div> <div>ก่อนที่จุลสารเล่มนี้จะหายไปร่วม 1 เดือนและกลับมาอีกครั้งใวนที่ 7 มกราคม 2004 แต่ใครจะคาดคิด</div> <div>ว่านั้นคือเล่มสุดท้ายของจุลสาร &quot;ลานพระวิหาร&quot;</div> <div> </div> <div>ข่าว IN:OUT ,Bangkok Unseen ,Gallery ,Taste Da Noise ,Baitong , J-Mouth ,Interview With... ,kukid-kukian ,Booka Booka ,ใครไม่อ่านบ้านบึ้ม , Movie Mania และ การ์ตูนปิดเล่ม เป็นคอลัมม์ที่อยู่ในจุลสารทั้ง 2 เล่มที่ได้มีโอกาสได้ให้นักเรียนโรงเรียนวัดราชบพิธชื่นชม ก่อนที่สุดท้ายจะกลายเป็นความทรงจำ</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div align=right>ku_bnt<br>24 May 2006</div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> <hr> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=right> </div> <div align=left>ป.ล.</div> <div align=left>- จุลสารลานพระวิหาร วางแผงทุกๆวันจันทร์แรก และที่สาม ของเดือน                แจกฟรี!ห้ามจำหน่าย<br>- เรื่องราวประทับใจเล็กๆน้อย ที่อยู่กับเรามาถึงทุกวันนี้</div> <div align=left>- ไว้อาลัยกับปีแรกของระบบการรับบุคคลเข้าศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาที่เรียกว่า &quot;Admission&quot;<br>- รับ 275 แต่มีคนเรียน 134 คนหายไปครึ่งเดียวเอง<br>- คนดีชอบแก้ไข ไอ้&quot;คนแก้ตัว&quot;<br>- อะไรที่เค้าว่ากูเป็น กูไม่ได้เป็นซักอย่างเลย <div>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้<br></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>  </div></div> <div align=right> </div> <div align=left> </div> <p>  <p> <img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+OlddaY+%3e%3e+Larn+PRAVIHARN&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1600.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1600.entryWed, 24 May 2006 11:14:29 GMT10blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1600/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1600.entry#comment2006-05-26T17:52:23Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1356.entry<div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>เรื่องราวที่เปลี่ยนไปไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นเมื่อไหร่...</div> <div> </div> <div> </div> <div>จินตนาการเรื่องราวต่างๆได้หรือยัง</div> <div>ภาพที่มองไว้เห็นชัดเจอหรือเปล่า</div> <div>สิ่งที่ต้องการจะทำให้เป้นเรื่องราวคนรับรู้เข้าใจแค่ไหน</div> <div> </div> <div> </div> <div>ไม่อาจจะเห้นในสิ่งที่ต้องการจะบอกได้ทั้งหมด</div> <div>แต่สัมผัสถึงสิ่งต่างๆที่ต้องการจะบอกมา ทั้งหมด ทุกอย่าง</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ไม่มีใครรับรู้เรื่องราวหรือเอาใจใส่ในสิ่งต่างๆที่พูดออกมา</div> <div>มองเนแค่เพียงสัญญาณต่างๆที่มองข้ามไป</div> <div> </div> <div>แม้ไม่ชัดเจอแต่เราก็คงสัมผัสรับรู้ถึงสิ่งเหล่านั้น</div> <div>เมื่อเวลานั้นไม่มีใครต้องการจะต้องทำเช่นไร....</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ไม่มีใครต้องการ ไม่มีใครรับฟัง ไม่มีใครสนใจรับรู้แล้วมองเห็นเราในสายตา</div> <div>ทุกสิ่งช่างดูเลื่อนลอย ทุกสิ่งช่างดูลับตา ไม่มีใครมองเห็นคุณค่า</div> <div> </div> <div>และไม่มีอยู่ในสายตา</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> <hr> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ป.ล.</div> <div>- วันที่ 24-27 เมษายน ไปค่าย SRC08 มา<font size=3> เรื่องดีนะเหรอ </font><strong><font size=3>เค้าพูดกันไปหมดแล้ว</font><br></strong>- ได้ดู Ghost Gameแล้วอะ ก็ไม่ได้เลวร้าย แต่ก็ไม่ได้ประทับใจ</div> <div>- นั่งตัด VCD ค่าย SRC อยู่ แล้วก็ขอบคุณน้องๆทุกคนที่เป้นกำลังใจให้นะ</div> <div>- ไม่อยากอัพยาว เริ่มเบื่อตัวเองพอสมควร</div> <div>- ถ้าอัพเรื่องรักๆบ้างจะมีคนอ่านมั้ย</div> <div>- The Milligram Percents หวังว่าน่าจะได้เล่นโคตรอินดี้ 4 นะ</div> <div>- admitsion คนดีชอบแก้ไข...</div> <div>- เลือกน้อยๆก็พอเดี๋ยวมันรวย...</div> <div>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div></div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+life+%3e%3e+imacreep&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1356.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1356.entryWed, 03 May 2006 10:05:38 GMT8blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1356/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1356.entry#comment2006-05-27T06:53:46Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1346.entry<div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><font size=2><strong>บางทีผมคิดว่าผมน่าจะเข้าใจอะไรหลายๆอย่างมากกว่านี้</strong></font></div> <div><font size=2><strong>แต่บางทีผมรู้สึกว่าผมไม่เคยเข้าใจอะไรเลย...</strong></font></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>เรื่องจริงกับเรื่องสมมุติที่คนส่วนใหญ่เริ่มแยกกันไม่ออกว่าอะไรคืออะไรกันแน่</div> <div>จนบางทีผมรู้สึกเหมือนตัวประหลาดที่สร้างความแตกตื่นให้กับฝูงชนด้วยแนวทางความคิดที่ไม่เป็นเหมือน</div> <div>คนอื่นทั่วๆไป ผมผิดนักหรือกับสิ่งที่แสดงออก...</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div><strong>คนเรามักจะสร้างคำพิพากษาของตนเอง </strong>ของกลุ่มด้วยความิดเห้นส่วนใหญ่กับมโนภาพที่ตนเองสร้างขึ้น</div> <div>แล้วลงโทษผู้กระทำผิดตามสายตาของบุคคลเหล่านั้นด้วยวิธีของประชา โดยการใช้สายตา ซุบซิบนินทา</div> <div>รวมไปถึงการแสดงอาการต่อต้านสิ่งที่คนที่คุณพิพากษาลงไปนั้นเสนอแนวทางให้</div> <div> </div> <div> </div> <div>ทางออกต่างๆสมัยนี้มันจะแตกต่างกันออกไป รวมไปถึงความเสมอภาค ในเรื่องของภาวะที่พึงแสดงออก</div> <div>ของเพศแต่ละเพศก็ได้ถูกหลอมรวมไปด้วย ความตรงไปตรงมาจริงใจของผู้ชาย สมัยนี้แสดงออกด้วยความ</div> <div>เก็บลึก ซ่อนเร้นแสดงความเป็นเพศหญิงก็มีอยู่เยอะถมไป แล้วอย่างนี้มันจะเหลือความจริงใจตรงไปตรงมาได้ที่ไหนกัน</div> <div>หาได้จากคนหลงทาง หรือว่าคนที่ไม่มีใครต้องการ...</div> <div> </div> <div> </div> <div>สิ่งต่างๆที่ยังย้ำเตือนอยุ่ในหัวมองที่วิ่งออกไปตามหาสิ่งต่างๆมาสนับสนุนคำตอบของความเป็นจริงที่ยังมองเห็นอยู่</div> <div>เรื่อยไปในสังคม สภาแวดล้อม รวมไปถึงสภาพจิตใจ คือ<strong>การที่เราสร้างเกราะแห่งความเป็นตัวตนมาเพื่อที่จะปกปิดความกลัว</strong> แล้วแสดงความแข็งแกร่งออกมา เพื่อให้ให้ถึงพลังอำนาจในตัวตน ที่ตนเองยังไม่แน่ใจว่าสิ่งที่แสดงออกมานั้นคืออำนาจ บารมีจริงหรือไม่ หรือเป้นเพียงความกลัวที่ต้องทำให้ผู้อื่นไม่มาย่างกรายในพื้นที่ที่เป้นของตน เพื่อที่จะทำในสิ่งที่ตนเองต้องทำได้อย่างที่ไม่เกรงกลัวใคร</div> <div> </div> <div> </div> <div>การแสดงออกของความรู้สึกบางครั้งมันอาจจะเป็นแค่ภาพถ่ายที่ออกมาให้เราได้เห็น แต่สิ่งที่เห้นมันได้สะท้อนให้เห็นจิตวิญญาณของคนที่ต้องการจะแสดงออก ต้องการจะสื่อถึงได้หรือเปล่า ความจริงใจที่มีอยู่นั้นมันหาได้จริงหรือในโลกใบนี้ คำพูดที่พูดกันต่างๆนานา ความตรงไปตรงมา นั้นเป้นจริงอย่างที่ได้พูดเอาไว้หรือไม่ หรือบางครั้งอาจจะตกเนแค่เพียงเครื่องมือของการเอาตัวรอด เพื่อที่จะสร้างความแข็งแกร่งใหตนเอง เพื่อสร้างคำพิพากษาความผิดให้กับคน คนนั้นหรือไม่ ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นไม่มีใครรู้ความเป็นไป นอกจากจะมีใครก้าวออกแล้วทำอย่างที่ต้องการ นั่นอาจจะเป็นการชำระแค้น หรือเป็นการให้อภัย ก็ยังไม่มีใครรับรู้ได้แน่นอน</div> <div> </div> <div> </div> <div>ความใกล้ชิด ความเคารพ มันมีจริงหรือ หรือเป็นแค่เพียงกระจกใสบางๆ ที่กันระหว่างความรู้สึกจริงใจ ที่มีให้แก่กัน</div> <div>หาหากว่า<strong>มีความเคารพให้แต่ไม่มีความจริงใจ มันก็ไม่ต่างกับการเกรงกลัว แล้วก็ไม่ต่างกับการทำลายความเชื่อใจที่มีให้แก่กันและกัน</strong> ในเวลาที่มีอยู่ที่ไม่ใช่เวลาที่มากมายอะไรนักหนา กับชีวิตคนเพียงแค่หนึ่งคน</div> <div> </div> <div> </div> <div>สิ่งที่เราได้เห็น ที่เราได้พบอย่างน้อยที่สุดที่เราต้องการนั้นมันคือสิ่งใด </div> <div>ความสัมพันธ์ที่มีต่อกันที่คุณต้องการจะเห็นนั้นมันคืออย่างไร</div> <div> </div> <div>ภาพต่างๆจะให้เลือกหาไปจากตาไม่ใช่เรื่องยาก</div> <div>ความทรงจำ และ สิ่งต่างๆที่เลือนหายไปจะไปฝั่งอยู่ในส่วนใดของจิตใจไม่มีใครรู้</div> <div> <div><strong>อย่างน้อยที่สุด</strong></div> <div><font size=2><strong>เราได้เรียนรู้อะไรกับสิ่งเหล่านั้น</strong></font></div></div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div>ป.ล.</div> <div>- เรื่องโง่ๆเหล่านี้ยังมีให้เห็นอีกเยอะ</div> <div>- หนังสือ&quot;เรื่องอย่างน้อยที่สุด&quot; ควรจะหามาอ่านกันซะ</div> <div>- เพลง &quot;เวลาที่มี&quot; ของวง Goose คือเพลงที่น่าจดจำ</div> <div>- Updae รูป Fat award 4 แล้ว</div> <div>- เกรงใจ กับ ใจไม่ถึงก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่หรอก ถ้าหากว่าผลลัพท์มันยังเป็นแบบนี้ ก็ไม่มีข้ออ้างให้พูดต่อไป</div> <div>- Your so cool? you show me at your time alright?? Cool man.</div> <div>- so fuck bored in somebody or everybody in them performance</div> <div>- <strong><font color="#ff99cc">คิดถึง</font></strong>สิ่งที่เคยบอกไว้</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+tales+%3e%3e+%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%88%e0%b8%b2%e0%b8%87%e0%b8%99%e0%b9%89%e0%b8%ad%e0%b8%a2...&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1346.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1346.entryThu, 20 Apr 2006 12:55:42 GMT9blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1346/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1346.entry#comment2006-05-27T06:54:20Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1259.entry<div> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">อุปสรรค์ของการอยู่รอดคือการเห็นแก่ตัวของมวลมนุษย์ชาติ<br>อุปสรรค์ของมิตรภาพคือความขัดแยงเพื่อแสวงหาสิ่งที่ตัวเองตัองการ</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">การเอาตัวรอดคือปัจจัยหลักของการเอาชนะทุกสิ่งทุกอย่าง<br>เอาชนะความกลัว เอาชนะความผิด เอาชนะความเศร้า เอาชนะสิ่งแวดล้อม</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">แต่ทำไมมันถึงเป็นเรื่องที่ยากนักที่จะเอาชนะตัวเองได้</font></div> <div><font color="#333333">ชัยชนะของสิ่งต่างๆมันมักจะมาพร้อมกับความสูญเสีย<br>ความพ่ายแพ้ของผู้ที่อ่อนแอ การหาทางออกของผู้ที่สูญสิ้น</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">วิญญาณแห่งความทรงจำอันเลือกลางถูกเสี้ยมสอนมาด้วยอัตตา<br>ตัวตนของตนแห่งตนเพื่อตนเอง</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><br><font color="#333333">มันเลยกลายเป็นจุดย่อยของความอ่อนแอทางด้านจิตใจ</font></div> <div><font color="#333333">ความกลัวเป็นอุปสรรค์แห่งการมองภาพด้วยความเสมอภาพ<br>ความกดดันทำให้ทุกสิ่งถูกกดขี่อยู่ภายใต้พวังแห่งลมหมุนที่ไร้ทางออก</font></div> <div><font color="#333333">จนถึงคราวที่ถูกสะกิดโดยโทษะ จึงทำให้ร่างกายที่ไร้สติ<br>เคลือนไหวไปได้ด้วยอัตตาแห่งการเอาตัวรอดทางสังคม</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">ทางออกแห่งความปรองดองโดยสันติ คือการละทิ้งอัตตา<br>หาทางเอาตัวรอดด้วยการผูกมิตร ละทิ้งการทำลายด้วยโทษะ จิตแห่งมนุษย์<br>ไม่ใช่พลังแห่งความคิดแห่งตัวตนที่ถูกสั่งสมด้วยการกดดัน</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><br><font color="#333333">ละทิ้งสิ่งที่เป็นตัวตน เสียสละเพื่อปวงชน ทำลายความอาฆาต</font></div> <div><font color="#333333">พร้อมปลดปล่อยพลังแห่งการข่มขู่ และข่มเหง<br>ด้วยรอยยิ้มและเมตตา แห่งความหวัง<br>ด้วยความรักแห่งสันติสุข.......................</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333" size=2>หยุดเถอะ...</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333">ป.ล.</font></div> <div><font color="#333333">- ไม่รับตำแห่งก็ไม่ได้หมายความว่าลาออก</font></div> <div><font color="#333333">- i'm a creep, i'm a weirdo what a hell i'm doing here?</font></div> <div><font color="#333333">- หนังเรื่อง Daisy คือหนังว่าด้วยเรื่องของโศกนาตกรรมของความรักที่ต้องหลั่งน้ำตา</font></div> <div><font color="#333333">- &quot;คุณชอบเพลง Classic มั้ย?&quot;</font></div> <div><font color="#333333">- &quot;สิ่งที่ดีที่สุด ไม่ใช่การรู้ว่ามีเพื่อนคอยช่วย แต่เป็นการรู้ว่าเราช่วยเพื่อนได้&quot;</font></div> <div><font color="#333333">- อีกไม่กี่วันแล้ว...คิดด้วยนะว่าจะทำอะไร</font></div> <div><font color="#333333">- a new project i'm called &quot;Ride to the sun&quot; </font></div> <div><font color="#333333">- and a little project from p'Plakung we make a music for him to choose for make a compilation in BS label</font></div> <div><font color="#333333">and now we are change from &quot;Visitorday&quot; to &quot;The Milligram Percent&quot;  meaning of &quot;The Milligram Percent&quot; is &quot;Check you Drunk&quot;</font></div> <div><font color="#333333">- โตๆกันแล้วน้าาา คิดกันเยอะๆ คิดกันลึกๆ แล้วก็ช่วยคิดกันกว้างๆ หน่อย </font></div> <div><font color="#333333">- จะเป็นพี่เค้าแล้วช่วยมีจุดยืนแล้วมีวุฒิภาวะกันหน่อยนะ</font></div> <div><font color="#333333">- <font color="#ff99cc">คิดถึง</font>สิ่งที่เคยบอกใว้</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+tales+%3e%3e+%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%a3%e0%b8%b2%e0%b8%a7%e0%b8%82%e0%b8%ad%e0%b8%87%e0%b8%81%e0%b8%b2%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%b9%e0%b9%88%e0%b9%81%e0%b8%a5%e0%b8%b0%e0%b8%a3%e0%b8%ad%e0%b8%94&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1259.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1259.entryTue, 04 Apr 2006 14:43:19 GMT6blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1259/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1259.entry#comment2006-05-27T06:56:08Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1217.entry<div><font color="#333333"> <table cellspacing=0 width="100%" border=0> <tbody> <tr> <td><font color="#333333"></font> <tr> <td> <div><font color="#333333"> </font></div> <div><font color="#333333"> </font></div> <div><font color="#333333"> </font></div> <div> <p><font color="#333333"> </font> <p><font color="#333333">นังฟังเพลงวันละหลายๆรอบ<br>เพื่อที่จะทำให้ร่างกายได้มีชีวิตชีวา<br>หลังจากที่ต้องเก็บตัวอยุ่ในบ้านนานกว่าอาทิตย์นึงแล้ว</font> <p><br><font color="#333333">มันเหมือนกับว่าจะมีอะไรดีขึ้น<br>ใช่.....<br>มันเหมือนกับว่าจะมีอะไรดีขึ้น</font> <p><br><font color="#333333">ยังไงซะอีกไม่นานก็คงจะหา<br>แล้วก็อีกไม่นานจะไปเดินโลดโผนตามใจอยาก<br>ได้อีกครั้งหนึ่งหลังจากที่เฝ้ารอมาแสนนาน</font> <p><font color="#333333"> </font> <p><font color="#333333">เล่น FM Manager จนแทบจะเป้นผู้จัดการจริงๆอยุ่แล้ว<br>จัดการได้แต่ในเกมส์<br>ชีวิตตัวเองไม่เคยจัดการได้</font> <p><font color="#333333"> </font> <p><font color="#333333">เบื่อกับทุกความสนใจ<br>ที่เคยได้ฟังและได้ยินมา<br>เบื่อโลกที่โสมม อยากเห็นอะไรที่ดีกว่า</font> <p><font color="#333333"> </font> <p><font color="#333333">ยังดีที่มีหมูที่ทำให้ไม่อดตาย<br>หายจากโรคนี้เมื่อไหร่<br>ก็คงต้องไปเชคว่าจะเป้นโรคขาดสารอาหารหรือเปล่าหละนะ...</font> <p>  <p>  <p> <hr> <p> <p> <p><font color="#ffffff">Disappear Son</font> <p><font color="#ffffff"></font><br><font style="background-color:#808080" color="#ffffff">เฝ้ารอกับภาพที่ทุกคนเห็น<br>ตะการตากับสิ่งที่หลงไหล<br>หยุดนิ่งกับสิ่งที่มันกำลังจากหายไป<br>เฝ้ารอคอยในสิ่งที่แตกต่างกันไป</font> <p><br><font style="background-color:#808080" color="#ffffff">ไกล ห่าง บิน ล่องลอย<br>แค่อยากจะจุติตรงที่เดิม<br>ไม่อยากจะล่องลองไปไกลเกิน<br>ภาพที่มองมิอาจจะเห็นได้ด้วยสายตา<br>ของคนธรรมดา.......<br><br>เฝ้ารอกับเฝ้าคอยเห็นมันกลับมาหยุดอยุ่ที่เดิม<br>ถ้าหากเป็นสิ่งที่สมควรแล้วโปรดจงหยุดที่เดิม....<br><br>ไม่อยากที่จะเฝ้าคอยมันอีกแล้ว<br>โปรดจงหยุดอยุ่ที่ตรงนี้.........</font><font color="#333333"></font></div> <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font> <font color="#333333"> <p> <hr> <p> <p>  <p><font color="#ffffff">ไหม้</font><br><font style="background-color:#c0c0c0">อยากจะเดินก้าวออกไปแสนไกล</font></font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่อยากที่จะหยุดที่จะอยู่ตรงที่เดิม</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">อยากหลับตา อยากหลับตา</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ลืมเข็มนาฬิกา</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">เพื่อที่จะได้หลับไหล....</font> <p><font color="#333333"></font>  <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">อยากที่จะเดินออกไปพบกับความตายอันน่าปราถณา</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">สูดลมหายใจที่นำพามาโดยความตายที่น่าพบพาน</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">สูดกลิ่งเน่าเปื่อยของโลกที่กำลังจะจากไป.</font> <p><font color="#333333"></font>  <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุด ในที่สุด</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">แล้วววววววว</font> <p><font color="#333333"></font>  <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ฉันก็ได้พบกับแสงสว่าง</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">กับลมหายใจก่อนที่จะสิ้นใจตาย</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่มีใครที่จะตามหาให้วุ่นวาย</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">เพียงซักครั้งที่จะได้พบพานกับความตาย</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ที่ไม่มีใครจะตามไปให้วุ่นวาย</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">เพราะไม่มีใครต้องการที่จะจากไป</font> <p><font color="#333333"></font>  <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">โลกที่ไม่มีมีใครต้องการ</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่มีใครที่อยากจะพบพาน ไม่อยากพบพาน......</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่มีใครต้องการ</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่มีใครต้องการ</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ไม่เหลือในสิ่งที่เราเคยสูดเข้าไป</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0" color="#333333">ทุกอย่างคือการก้าวเดินแล้วมุ่งหน้าไปสู้ความตาย ตาย ตาย...</font> <p><font style="background-color:#c0c0c0"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p> <hr> <p> <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p>  <p><font color="#808080">ป.ล.</font> <p><font color="#808080">- เวลาที่มี เวลาที่มีให้<br>- เพลงวง Goose เป็นแรงบัลดาลใจในการเขียนบทความทั้งสอง<br>- วงการเพลงไทยมันห่วย<br>- ททท.น่าจะเอาเงินไปล้างส้วมที่สนามหลวงมากกว่าไปจัดงานพัทยามิวสิกเฟสฯ<br>- Fat Award ปีนี้ขอให้ Goose ได้เข้าชิงซักรางวัลเถอะนะ<br>- เกรดออกมาเกือบครบแล้ว ปีนี้หลุดโปรแน่<br>- คิดถึงสิ่งที่เคยบอกใว้</font> <p><font color="#808080"> </font> <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p><font color="#333333"></font>  <p> </tbody></table><a href="http://spaces.msn.com/patzh/"></a></font></div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+bored+%3e%3e+Now+and+a+day+for...and+for...&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1217.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1217.entryMon, 20 Mar 2006 11:58:17 GMT3blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1217/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1217.entry#comment2006-05-27T06:56:20Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1214.entry<div> </div> <div>la la la la la la la la la la</div> <div> ' a 'a 'a 'a 'a 'a 'a 'a 'a </div> <div>la l a l a l a l a l a l al</div> <div>A|A|||A||A|||A||A|A||</div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong>เรื่องราวของคำว่าความสำคัญของความคิดในเรื่องราวต่างๆนั้นมีอยู่มากมาย</strong></font></div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong></strong></font> </div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong>คุณรู้บ้างมั้ย?</strong></font></div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong></strong></font> </div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong>บอลลูกกลมๆ 1 ลูกตกลงพื้น จะกระเด็นไปทางไหน?</strong></font></div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong></strong></font> </div> <div align=left><font color="#333333" size=2><strong>ก้อนหินตกลงบทกระจกบานหนึ่งมันจะแตก...เสียงดังมั้ย?</strong></font></div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ฝนที่มันตกลงมา...</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ตลอดเวลาเห็นอะไรบ้าง</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>หรือเห็นแค่เพียง สายฝนที่ชุ่มฉ่ำ ที่มันตกกระหน่ำ </font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ทำให้ใจของเรามันเริ่มสนใสหลังจากคราวนั้น</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ช่วงเวลาหนึ่ง</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ในความหยุดนิ่งของสรรพสิ่ง</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ยังมีบางอย่างที่มันยังวิ่งอยุ่ไม่หยุดหย่อนอยุ่ในหัวของ</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>เราตราบเมื่อเรายังมีลมหายใจอยู่</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ยื่นมือออกมา</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>แล้วปล่อยทุกอย่างออกไปสุดกำลัง</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>เหมือนได้เหวี่ยว</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ความคิดที่มันเกาะเก็บ</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ให้มันได้ตกตะกอนแล้วเอามันมาใช้</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ให้อยู่...ในชีวิตของเรา</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>เอามันมาเพื่อเรา ทุกคนที่ควรใช้</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>มันทำอะไรได้อีก มากกว่าความคิดอ่าน</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1>ทุกอย่างมันต้องใช้....</font></div> <div align=center><font color="#333333" size=1></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=center><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333">-- ผมกำลังเดินออกไป ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น</font></div> <div align=left><font color="#333333">ผมเดินออกไปท่ามกลางฝุ่นฝงบางเบา</font></div> <div align=left><font color="#333333">ที่ปริวพริ้วล่องอยู่ท่ามกลางเศษเสี้ยวของกาลเวลา</font></div> <div align=left><font color="#333333">ก้มตัวลงมองดูรองเท้าคู่ใหม่ที่มีมิติตปะปนด้วยเศษเหล่านั้น</font></div> <div align=left><font color="#333333">มันน่าที่จะเสียใจ ที่มันมาเคลือบคลาน สิ่งเหล่านั้น</font></div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333">ถ้าหันไปมอง สิ่งที่เหลืออยู่</font></div> <div align=left><font color="#333333">ที่มีค่าที่สุดของคนทุกคนคืออะไร</font></div> <div align=left><font color="#333333">ความสุขที่สวยงาม ยิ้มจากหัวใจ ใช่ความสุขจริงหรือ</font></div> <div align=left><font color="#333333">หรือฝุ่งผง ที่บางเบา อาจจะเป้นคำตอบของสิ่งที่ล้ำค่า</font></div> <div align=left><font color="#333333">การที่มีตัวตนอยุ่ในสายตา ย่อมมีค่าในการมีชีวิตอยู่</font></div> <div align=left><font color="#333333">มากเหลือเพียงแค่รอบยิ่มที่เหือดแห้งจากผู้ที่ไร้ความเข้าใจ</font></div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333">-- คงเข้าใจถึงสาเหตุที่เราต้องการใครต่อเข้ามายอมรับ</font></div> <div align=left><font color="#333333">เพียงแค่ความต้องการ ที่จะมีตัวตนและคุณค่าที่จะก้าวต่อไป</font></div> <div align=left><font color="#333333">อย่างช้า ช้า....เมื่อท้าวยังคงเดินอย่างไรที่เพียงอยุ่ต่อจากนั้น</font></div> <div align=left><font color="#333333">คือการก้าวเดิน ด้วยร่างกายและจิตใจ</font></div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333">เพราะบางทีสิ่งที่เราทำอยู่นั้นอาจไม่มีใครใส่ใจ...</font></div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333"></font> </div> <div align=left><font color="#333333">ป.ล.</font></div> <div align=left><font color="#333333">- ฝนมันได้ตกตลอดเวลา</font></div> <div align=left><font color="#333333">- เกรดที่ดูดีแต่ไม่น่าอภิรมณ์</font></div> <div align=left><font color="#333333">- โรคเหี้ยเมื่อไหร่จะหายซักที</font></div> <div align=left><font color="#333333">- วงการเพลงไทยห่วย เฟ๊ะ เละ....พอๆกะคนฟัง</font></div> <div align=left><font color="#333333">- เป็นเอก ไม่ใช่อภิชาติพงษ์ อย่าเข้าใจผิด</font></div> <div align=left><font color="#333333">- อยากดู The History of Violence</font></div> <div align=left><font color="#333333">- Invisible Waves ไม่เหลือรอบให้คนมีสมองดูแล้ว</font></div> <div align=left><font color="#333333">- คิดถึงสิ่งที่เคยบอกใว้</font></div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div><font color="#333333"></font> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div> <div> </div><img src="http://c.services.spaces.live.com/CollectionWebService/c.gif?cid=7019164137933745565&page=RSS%3a+Make+%3e%3e+Life...&referrer=" width="1px" height="1px" border="0" alt=""><img style="position:absolute" alt="" width="0px" height="0px" src="http://c.live.com/c.gif?NC=31263&amp;NA=1149&amp;PI=73329&amp;RF=&amp;DI=3919&amp;PS=85545&amp;TP=patzh.spaces.live.com&amp;GT1=patzh">http://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1214.entry#commenthttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1214.entryFri, 17 Mar 2006 16:49:45 GMT2blogentryblogentryBlog entryhttp://patzh.spaces.live.com/blog/cns!6169149825B3AD9D!1214/comments/feed.rsshttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1214.entry#comment2006-05-27T06:56:35Zhttp://patzh.spaces.live.com/Blog/cns!6169149825B3AD9D!1036.entry<div> <div><font face=tahoma> </font></div> <div><font face=tahoma> </font></div> <p align=right><font color="#333333" size=2><font face=tahoma>   <font style="background-color:#000000"> <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/hug_dude.gif"><img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/envelope.gif"> </font></font></font> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#ffcc99" face=tahoma color="#808080" size=2>สวัสดีโอ๋ <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/girl_handsacrossamerica.gif"></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2><br><font face=tahoma>           <font style="background-color:#99ccff">ไม่รู้ว่าเป็นยังไง ตั้งแต่เราได้ฟังเพลง เพลงหนึ่งในกอง CD ที่นานๆเราจะหยิบขึ้นมาซักทีเรากลับคิดถึงเธอเป็นคนแรก</font></font></font><font style="background-color:#99ccff" face=tahoma color="#808080" size=2>ทั้งๆที่เราสองคนเองก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากมายนัก แต่ก็อย่างว่าแหละโอ๋บางทีก็อาจจะมีบางอย่างที่โอ๋อาจจะยังไม่เคยรู้สึกในเวลาที่ผ่านๆมา หรือว่าบางทีโอ๋อาจจะรู้แต่โอ๋คงคิดว่าเรานั้นก็คงจะไม่ได้คิดอะไร <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/music_note.gif"></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#33cccc" face=tahoma color="#808080" size=2>จำวันแรกที่เราสองคนเจอกันได้มั้ย ที่ค่ายของสนร.รุ่นที่ 5 ที่เราไปเป็นน้องค่ายกัน ที่เราอยู่กลุ่มสีแดง แล้วโอ๋ก็อยุ่กลุ่มสีแสด เรานั่งอยู่ข้างๆกันเป้นประจำ แต่เราก็แทบจะไม่ได้คุยอะไรกันเลยด้วยซ้ำ อาจจะเป็นเพราะว่าเรายังไม่กล้าที่จะเข้าไปคุยกับใครต่อใครด้วยหละมั้ง ก็เลยคุยกันแต่เพื่อนๆผู้ชาย แล้วก็เพื่อนๆในกลุ่ม <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/smile_eyeroll.gif"></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#ffcc00" face=tahoma color="#808080" size=2>จนมาถึงวันที่เราได้เล่น CS OutwardBound กันวันแรกในคืนที่ 2 ของการเข้าค่าย ซึ่งมันเป็นกิจกรรมสุดท้ายของวัน เราจำได้เลยว่าโอ๋เป้นผู้หญิงไม่กี่คนที่ลุยในทุกสถานการณ์จริงๆ วันแรกนั้นทีมของสวนกุหลาบต้องเป็นตัวประกัน เราต้องวางแผนเพื่อช่วยพวกเค้าออกมา โอ๋เป็นคนที่ทำให้ภาพของหญิงสาวที่</font></div> <div><font style="background-color:#ffcc00"><font face=tahoma><font color="#808080" size=2>มาจากสตรีวิทฯ ในสายตาเรานั้นเปลี่ยนไป จากสาวไฮโซ ไม่ติดดิน กลายเป้นผู้หญิงที่เต็มไปด้วยความ</font><font color="#808080" size=2>คิด และพร้อมที่จะรับมือในทุกสภาวะการณ์ <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/smile_wink.gif"></font></font></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#cc99ff" face=tahoma color="#ffffff" size=2>เคยมีคำถามมากมายว่าทำไมโอ๋ถึงเลือกหมอ ทั้งๆที่โอ๋นั้นเป็นคนป้ำๆเป๋อๆ แต่ก็เพราะค่ายนั้นนะแหละ ที่เรารู้สึกได้เลยว่าโอ๋สามารถที่จะเป็นหมอได้ แล้วก็เป็นหมอได้ดีอีกซะด้วย ตอนนั้นก็วันที่เล่น CS นะแหละ แต่เป็นวันที่ 2 ที่เราปวดขามากๆ แล้วพอจบเกมส์แล้วเรานั้นเดินไม่ไหว ก็เป็นโอ๋นะแหละ ที่มาดูแลเรา เพราะว่าตอนนั้นพี่ซีน่า กับ มิงค์ ต้องไปเตรียมการอะไรซักอย่างก็เป็นโอ๋ที่คอยช่วยดูแลเราอยู่ เรารู้สึกดีจริงๆกับสิ่งที่ได้รับรู้ในเวลานั้น <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/smile_sick.gif"></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#666699" face=tahoma color="#ffffff" size=2>หลังจากค่ายจบ เราก็ได้คุยกันบ่อยขึ้น อาจจะเพราะที่โอ๋นั้นได้เป้นอย่างที่โอ๋นั้นเป้นก่อนที่เราจะได้เจอกัน ความเป็นโอ๋  สนุกสนาน ร่าเริง แล้วก็มีความคิดที่สวยงาม รับฟังทุกเหตุผล รวมไปถึงควาป้ำๆเป๋อๆ จนบางครั้งเพื่อนๆเรียกว่า&quot;ซิ่ม&quot; แต่โอ๋ก็ยังเป้นโอ๋อยู่ในทุกๆวัน เรายังจำได้เลยว่าโอ๋เป็นคนที่ชอบถ่ายรูปคนนึง จนเรารู้สึกว่า ถ้าโอ๋เรียนแพทย์จบโอ๋คงเป้นหมอที่ถ่ายรูปเก่งกว่าช่างภาพบางคนซะด้วยซ้ำ  <img src="http://spaces.msn.com/rte/emoticons/smile_shades.gif"></font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font color="#808080" size=2></font><font face=tahoma> </font></div> <div><font style="background-color:#ccffcc" face=tahoma color="#808080" size=2>โอ๋ยังจำวันนั้นได้มั้ย วันที่เรามีประชุมกันที่สตรีวิทฯ ที่ลานได้อาคารเก้าฯ ที่เราเอารูปถ่ายที่เป็นฟิลม์สไลด์ใส่เม้าท์ เอาไปให้โอ๋ เราตั้งใจมากๆเลยนะ เพราะว่าก่อ�